Ze kunnen er werkelijk geen mallemoer van. Dat zou je toch denken als je die vrouwen in de Tour de France Femmes ziet zwabberkoersen. Wat een tactisch onbenul. In de grote groep zitten de toppers c.q. favorieten (sic) een beetje naar elkaar te kijken, met afgunst, haat en nijd, terwijl er vóór hen iemand rijdt die allang heeft bewezen geen nobody te zijn. Of eigenljk twee, want Kopecky is natuurlijk ook nog een oud-wereldkampioen. Het kan die would-be-klasbakken nog flink opbreken in het vervolg van deze Tour.
Een van de ergste tactisch beperkten is ‘onze’ topfavoriete Demi Vollering. Door dit soort inschattingsfouten verloor ze al eerder grote wedstrijden en wat we nu zagen sloeg weer eens helemaal nergens op. Tijdenlang niks doen, dan ineens heel hard op kop gaan rijden en wat concurrenten op een gaatje rijden en vervolgens de benen stilhouden. En dat een paar keer. Zelfs in de aankomst van het peloton nog proberen de sprint te winnen, door betere spurters onder leiding van Marianne Vos voorbij gereden worden en zo in plaats van als derde nog te eindigen als 23e.
Als er dan niet wordt gestuurd door ploegleiders (of er naar consignes niet wordt geluisterd), is er dan misschien een bijscholingscursus tactiek bij de Volksuniversiteit…?